Al een paar dagen stond de Peer-website in ‘teststand’ (voor ingewijden), maar vandaag gaat de website echt online, voor iedereen!

Een stukje uitleg en context misschien?

Peer is een initiatief opgezet door mij, René Dijk. Het is een website waar creatieve samenwerkingsprojecten verwerkelijkt kunnen worden en getalenteerde en gedreven mensen kunnen samenkomen om originele dingen te maken. Deze ‘dingen’ mogen zowel online als offline zijn, maar mogen uitsluitend door middel van twee of meer artistiekelingen tot stand komen. ‘Co-creatie’ is de absolute basis.

Orpion, the mook* mag zich, met eer, het eerste Peer-project noemen. Dat is echter niet zonder slag of stoot gegaan. Het was in 2002 dat ik voor het eerst plannen begon te maken om iets op te zetten zoals Peer. Tegelijkertijd was ik erg op zoek naar een online identiteit. Orpion was wat dat betreft de zoveelste naam in de rij. Storsic Muy luidde de naam die daarvoor een behoorlijke tijd aan het project vastzat (een samentrekking van ‘story’ en ‘music’), maar Orpion bleek écht te blijven hangen en verwerd langzamerhand ook tot mijn online alter ego.

Tijden veranderen, gelukkig. De behoefte aan en noodzaak voor een pseudoniem verdween langzamerhand over de jaren (alleen René Dijk klinkt toch ook best oké, toch?) en het project duurde inmiddels ook maar voort, zonder dat echt een einde in zicht kwam. Een paar keer zat ik dicht tegen afronding en het maken van grootste plannen aan, maar persoonlijke gebeurtenissen in mijn leven en enkele tegenslagen op projectgebied, zorgden er uiteindelijk voor dat ‘Orpion’ op de welbekende plank terecht kwam. Dit was rond 2007, 2008.

Pas in 2009 zag ik mijn kans eindelijk waar en rondde ik het project definitief af als eindexamentraject aan de HKU. Een heel speciaal moment natuurlijk. Ik zag een grote droom verwerkelijkt worden, maar, misschien nog belangrijker, ik kon ‘Orpion, the mook*’ als gedrukt exemplaar presenteren. Dat ‘grapje’ kostte mij weliswaar €200, maar het was elke euro dubbel en dwars waard.

En toen…? Tja, toen waren er ineens weer enthousiaste nieuwe plannen. Maar: afstuderen, een kersverse baan en ‘het leven’ vochten onderling om mijn tijd, aandacht en energie. Ongewild verslapte wederom langzaam de aandacht.

Het bleef echter onophoudelijk aan mij knagen dat er nog steeds niets was gebeurd met zo’n mooi project (helemaal ten overstaan van alle mensen die er aan hadden meegewerkt) en dus hervatte ik in 2010 toch maar weer de moed. Ik dacht in grote lijnen uit wat Peer nu is geworden (maar dan met een internationaal karakter), doopte het opnieuw Orpion, ontwierp een stijlvolle nieuwe website, zocht de samenwerking met een vriend om deze te laten bouwen en was vol goede moed dat ‘het er nu toch echt van ging komen’.

Een jaar later was de website er nog steeds niet. Afspraken die niet werden nagekomen waren deze keer het euvel. Zeer frustrerend, maar, uiteindelijk, ook heel bevrijdend. Het lange wachten en geduld hebben, zette zich namelijk om in een nieuwe daadkracht en ‘drive’ om nu, eens en voor altijd, op te zetten waar ik al jaren van droomde en mee bezig was.

Ik nam het heft in eigen handen, pakte een Tumblr-template erbij en heb daardoor nu -  in iets minder dan twee maanden - belangrijke knopen doorgehakt, een website opgezet en daardoor Peer het leven kunnen geven, waar dat in het verleden in al die jaren op één of andere manier maar nooit wilde lukken of echt van de grond wilde komen.

Met een opgelucht gevoel en een hervonden wilskracht er iets moois van te maken, heeft Peer, het online kanaal voor inspiratie, communicatie en creatieve co-creatie, gericht op vrije kennisuitwisseling en verfrissende non-profit projecten, nu een zeer degelijke basis gekregen om mooi op voort te kunnen borduren. En ook in mijn eigen leven valt alles steeds beter op zijn plek en maakt chaos stelselmatig steeds meer ruimte voor rust en inzicht.

Waarmee ik allemaal eigenlijk alleen maar probeer te zeggen: “Hoi, welkom, ik ben René Dijk, en dit is Peer. Doe mee, dan maken we er iets moois van!”